MInisterstwo Finansów interpretuje przepisy dotyczące VAT od samochodów osobowych

Ministerstwo Finansów wydało broszurę informacyjną w zakresie nowych zasad odliczania VAT naliczonego od wydatków związanych z pojazdami samochodowymi.

Broszura zawiera aż 39 stron. Pełny tekst znajdziecie TUTAJ. Ja przedstawię najważniejsze wyjaśnienia dotyczące rodzaju pojazdów silnikowych, których dotyczy zmiana od 1 kwietnia 2014 oraz ustalania zasad użytkowania aut wyłącznie do celów działalności. Nie jest to wiążąca nas interpretacja, tylko wskazówki urzędników co chcieli napisać. Podatników wiążą oczywiście wyłącznie przepisy prawne. Niemniej jednak urzędy skarbowe będą się ściśle stosować do tych wyjaśnień.

Pojazdami samochodowymi są pojazdy silnikowe, których konstrukcja umożliwia jazdę z prędkością przekraczającą 25 km/h, czyli m.in.:

· motocykle,

· quady, 

· samochody osobowe,

· samochody ciężarowe,

· samochody specjalne.

Za pojazdy samochodowe nie uznaje się zatem m.in.:

· ciągników rolniczych oraz

· motorowerów.

Pojazdy będą uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika w przypadku gdy:

1. sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez podatnika zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą, lub
2. konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.

Pierwsza grupa pojazdów uznawanych za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika. W pierwszej grupie mieszczą się pojazdy, których konstrukcja wskazuje na ich przeznaczenie z reguły do użytku prywatnego, jednakże pojazdy te mogą być także wykorzystywane w działalności gospodarczej (np. samochód osobowy, motocykl). Z tych też względów – dla celów pełnego odliczania VAT – fakt wykorzystywania ich wyłącznie do działalności gospodarczej musi być rozpatrywany w kategoriach obiektywnych.

Przepisy ustawy nie określają w jaki sposób podatnik ma zapewnić w przedsiębiorstwie wyeliminowanie użytku prywatnego używanych w nim pojazdów samochodowych dla celów pełnego odliczenia podatku naliczonego. Przykładowo może tego dokonać za pomocą wprowadzonych regulaminów, umów, zarządzeń wraz z podjęciem dodatkowych działań zabezpieczających ich wykonanie. Działania te muszą być dostosowane do specyfiki działalności przedsiębiorstwa i sposobu używania dla jego celów pojazdów.

Określone przez podatnika zasady używania pojazdów muszą obiektywnie potwierdzać, że pojazd jest wykorzystywany wyłącznie w działalności gospodarczej i nie ma możliwości prywatnego użytku tych pojazdów np. przez pracowników (przykładowo celem dojazdu do swojego miejsca zamieszkania).

Okolicznościami potwierdzającymi obiektywnie brak możliwości użytku prywatnego może być przykładowo:

• obowiązek zostawiania po godzinach pracy na parkingach przedsiębiorstwa pojazdów używanych przez pracowników, bez możliwości ich pobrania poza tymi godzinami, w tym w weekendy, na cele inne niż wyłącznie działalność przedsiębiorstwa,
•  nadzór nad używaniem pojazdów w trakcie wykonywania obowiązków służbowych, przykładowo za pomocą GPS,
• w przypadku nabywania pojazdów przez podatnika, którego przedmiotem działalności jest odprzedaż tych pojazdów – brak rejestracji tych pojazdów, uniemożliwiający ich poruszanie się po drogach, a w przypadku ich rejestracji – brak możliwości użycia tych pojazdów na cele prywatne; nie mogą to być zatem np. samochody demonstracyjne używane przez pracownika dealera do dojazdów do pracy;
• w przypadku nabywania pojazdów przez podatnika, którego przedmiotem działalności jest wynajem tych pojazdów – określenie reguł wykluczających użytek prywatny,
• używanie (w przypadku pojazdów tzw. lotniskowych) przez służby lotniska pojazdów do przemieszczania się po płycie lotniska, bez możliwości opuszczania przez te pojazdy terenu lotniska.

Nie można natomiast obiektywnie uznać wykorzystywania pojazdu wyłącznie do celów działalności gospodarczej przykładowo w następujących przypadkach:

• zostaną zawarte umowy z pracownikami na wynajęcie pojazdów dla celów używania ich prywatnie, w sytuacji gdy wynajem nie stanowi podstawowej działalności przedsiębiorstwa a ceny wynajmu nie są cenami rynkowymi, co łącznie może wskazywać na próbę obejścia przepisów implementujących decyzję derogacyjną.
• zostaną ustalone zasady używania pojazdów, jednakże nie istnieją żadne zabezpieczenia gwarantujące ich przestrzeganie; przykładowo istnieje zakaz używania przez pracowników pojazdów do celów prywatnych, jednakże nikt nie weryfikuje czy zakaz ten jest respektowany;
• podatnik prowadzi działalność w miejscu zamieszkania, posiadając jeden pojazd – w tych okolicznościach nie jest możliwe obiektywne zagwarantowanie wykluczenia użytku prywatnego tego pojazdu, przykładowo w czasie wolnym od prowadzonej działalności gospodarczej (np. weekend czy wyjazd urlopowy).

Jednostka budżetowa nie jest podatnikiem VAT! Konsekwencje dla przedsiębiorców uchwały I FSP 1/13.

Święta za nami, nowy rok przed nami. Dziś dam wam odpocząć od zmian VAT od 2014, ale niestety zostaniemy w tym podatku. Wielu prywatnych przedsiębiorców kupowało coś od tzw. jednostek budżetowych gmin, które samodzielnie prowadziły działalność gospodarczą i miały swój NIP. Inny niż gmina. Niedługo przedsiębiorstwa te mogą mieć problemy z fiskusem za nieprawidłowo odliczony VAT.

Być może obiła się wam o uszy uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2013 r. I FSP 1/13, w której sędziowie orzekli, wbrew panującej praktyce, że jednostki budżetowe gmin nie są odrębnymi podatnikami VAT. Podatnikiem VAT jest wyłącznie gmina.

Teza ta wywołała rewolucję, gdyż nagle urzędy administracji samorządowej i państwowej, urzędy statystyczne, prokuratury, sądy, areszty, więzienia, jednostki wojska i policji, straż pożarna, szkoły i internaty, przedszkola, zarządy utrzymania dróg, komunikacje miejskie, ośrodki rekreacji i sportu, itd. przestały być podatnikami VAT i to wstecznie. 

Przepisy się nie zmieniły, ale zmieniła się ich interpretacja. Całe media i eksperci poświęcają uwagę tym biednym gminom, które będą miały mnóstwo roboty z dostosowaniem swojego systemu do nowych warunków (zarządzanie centralne podatkiem VAT zamiast rozproszenia). Nikt słowem nawet nie wspomina o przedsiębiorcach, którzy od tych jednostek budżetowych nabyli usługę lub towar. 

Przyjmując uchwałę za jedynie słuszną, każda faktura wystawiona przez jednostkę budżetową jest fakturą nieprawidłową, tzn. wystawiona przez podmiot nieuprawniony. Czyli z takiej faktury nie można odliczyć VAT naliczonego. Jeśli ktoś odliczył, to zrobił to niesłusznie, urząd skarbowy może mu to zakwestionować.

Ministerstwo Finansów pisze na swojej stronie internetowej, że "Intencją resortu finansów jest, aby obciążenie gmin związane z zastosowaniem się do wykładni zaprezentowanej w uchwale NSA, było jak najmniejsze." A gdzie przedsiębiorcy? Podobno dotychczasowe rozliczenia gmin fiskus ma uznawać. To fiskus mówi dzisiaj, a co powie za 3-y lata? Może zmieni interpretację tak jak było w przypadku ZUS od składek za zawieszenie działalności.

12 grudnia 2013 r. Ministerstwo Finansów w komunikacie wskazało, że NSA zapyta Europejski Trybunał Sprawiedliwości o to czy jednostki budżetowe mogą być samodzielnymi podatnikami VAT w świetle dyrektywy VAT (postanowienie z 10 grudnia 2013 r., sygn. I FSK 311/12). Na stronach NSA postanowienie to jeszcze nie jest opublikowane, ale znajduje się informacja o tym, że zostało takie pytanie skierowane do ETS. Ministerstwo walczy jeszcze o to by panująca praktyka była dalej stosowana, ale nie wiadomo czy ETS w ogóle będzie chciał interpretować taką sprawę.

Obecnie radzę wszystkim ostrożnie zawierać umowy z takimi jednostkami, jak szkoły, urzędy, itp. I zwracać szczególną uwagę na to co mówi się w tej sprawie. Jakie komunikaty pisze Ministerstwo Finansów i jak rozstrzygnie sprawę ETS. Jeżeli ETS powtórzy za uchwałą z 24 czerwca 2013, że jednostki budżetowe nie są podatnikami VAT to od razu radzę przedsiębiorcom występować o interpretacje indywidualne czy musicie korygować złożone deklaracje w związku z odliczonym VAT naliczonym przez np. szkołę za wynajem sali na prowadzenie lekcji języka angielskiego.

Interpretacja indywidualna będzie was chronić przed odsetkami i karami za nieprawidłowe rozliczenia. No chyba, że Minister wyda w waszej sprawie interpretację ogólną, ale póki co martwi się tylko o gminy. Pamiętajcie, nawet najkorzystniejsza interpretacja ogólna dla gmin w żaden sposób nie chroni was, przedsiębiorców.

Sprawdźcie też w wykazie jednostek budżetowych waszej gminy, które jej podmioty to jednostki budżetowe. Być może z żadną nie zawieraliście umów, ale jeśli istnieje choć cień podejrzenia lepiej to zrobić dzisiaj niż dowiedzieć się na kontroli skarbowej.

No tak, a jak sprzedaliście coś gminie? Znów faktura w części nabywcy jest nieprawidłowa, bo powinna być gmina. Czy wtedy też trzeba korygować? Na razie Ministerstwo czeka na interpretację ETS, więc nie wyda żadnych wskazówek. Ty przedsiębiorco martw się sam. Gmina nie przyjmie korekty, bo czeka na to co zrobi Ministerstwo. Czekamy zatem w zawieszeniu. Miejmy nadzieję, że krócej niż rok.

Tego życzę wam i sobie na ten 2014 r. Orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie możliwości występowania jednostek budżetowych jako odrębnych od gminy podatników VAT.

Srzedaż domu opodatkowana PIT

bryla.pl

Przedsiębiorca wykorzystujący swoją własność do działalności gospodarczej może ją albo wpisać do środków trwałych, albo nie. Jest to jego prawo, nie obowiązek. Nie wprowadzając domu, mieszkania czy innego lokalu (budynku)  prywatnego do środków trwałych firma pozbawia się możliwości obniżenia przychodu i w konsekwencji płaci wyższy podatek dochodowy. Świadomie. A co się dzieje, gdy tę nieruchomość właściciel przedsiębiorca w końcu zechce sprzedać?

No właśnie. Przez cały okres wykorzystywania prywatnej własności do celów działalności podatnik nie wpisywał w koszty tej nieruchomości (oczywiście chodzi o odpisy amortyzacyjne, ale dla uproszczenia będę posługiwała się tylko pojęciem kosztów), ani poczynionych na nią nakładów (ulepszeń). Czyli nie obniżał sobie przychodu, co oznacza, że miał wyższy dochód co roku do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Na zdrowy rozum sprzedaż własności prywatnej (nie firmowej), nawet gdy wykorzystujemy ją w działalności, nie jest sprzedażą, która generuje przychód z tej działalności. W przypadku, gdy wpisaliśmy swój dom lub mieszkanie (albo tylko ich jakąś część) do środków trwałych to jak najbardziej ich sprzedaż będzie przychodem z działalności gospodarczej. Co do tego nikt nie ma wątpliwości.

Minister Finansów chce jednak pobierać podatek z działalności gospodarczej nawet gdy sprzedawana rzecz nie była zaliczona do kosztów działalności. Niektóre sądy administracyjne również prezentują takie stanowisko.

Tłumaczenie organów i sądów jest absurdalne. Przykładowo Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 25 października 2011 r., sygn. II FSK 739/10  orzekł, że przedsiębiorca nie wpisując swojego domu do środków trwałych czerpie z tego korzyści w postaci braku opodatkowania przy sprzedaży. Ja bym raczej powiedziała, że taki przedsiębiorca sam sobie szkodzi, bo płaci rok w rok wyższy podatek dochodowy z działalności. Nie wpisuje w koszty! Nie odnosi zatem żadnych korzyści podatkowych z tego powodu, że nie wpisał nieruchomości do środków trwałych.

odbierzklucze.pl

Ja zgadzam się z późniejszym wyrokiem NSA z dnia 1 czerwca 2012 r., sygn. II FSK 2290/10, w którym ten sam sąd lecz w innym składzie postanowił następujące:

"Podatnik, który zaniecha wpisania środka trwałego do ewidencji środków trwałych, nie będzie mógł uwzględnić w kosztach uzyskania przychodu odpisów amortyzacyjnych oraz nakładów na nieruchomość Tym samym nie będzie mógł pomniejszyć podstawy opodatkowania o wydatki związane z nabyciem i zachowaniem tego środka. Nabycie nieruchomości będzie zatem neutralne podatkowo, pozostanie bez wpływu na wysokość dochodu osiąganego z działalności gospodarczej. Zaliczenie przychodu ze sprzedaży środka trwałego do przychodów z działalności gospodarczej, prowadzić by zaś mogło do podwójnego opodatkowania (gdy środki przeznaczone na jego zakup były już poprzednio opodatkowane) i do nieadekwatności obciążenia podatkiem (nieuwzględnienia przy wyliczaniu dochodu jako podstawy opodatkowania wszelkich kosztów niezbędnych do uzyskania przychodów)."

Problem rozbieżności stanowisk sadów dostrzegł Rzecznik Praw Obywatelskich, który wystąpił do NSA z wnioskiem o podjęcie uchwały w tej kwestii. Rzecznik stoi po stronie przedsiębiorców. Oby i NSA ostatecznie przyjął korzystne dla nas rozstrzygnięcie.